Bir olum surecinden cikmanin ciddiyetini yasiyorum
Goz kapaklarim haric her sey yolunda
Kendimi bomba gibi hissetmiyorum, hic oyle olmadim
Cocukken bile salak olmanin guzel bir sey oldugunu dusunurdum
Salak rolune yatardim
Belki de salaklik benim rolume yatardi, bilemiyorum
Ama kendimi hep salaklarla buldum

Benim baris dedigim
Kendimle olmayan bir sey
Kendim haric olan ama kimseye olamayan
Utopik bir nefretin sevgi olarak geri donmesi
Benim gibi
Bulacali bir renk cumbusu
Ozlemek ogrenilir mi
Sadece ayagimla dokunabiliyorum
Hayata
Paslanmaya yuz tutmusum
Birakmiyorum
Uyusturucunun dibine vurmusum
Ama sen haric farkindayim her seyin
Omur iligim titriyor
Bulastigim bu hayat aslinda seninde hayatin
Kapatiyorum bacaklarimi
Korkuyorum
Bir anda bitmesinden
Ugur boceginin gitmesinden
Sakalimi kestim
Yaklas bana ben sana dokunamasamda
Yaklas ki nefret edeyim senden
Belki bir gun ogrenirim senden
Nefreti, sevgiyi ve kendimi
Lensli gozlerinden

Istemedigim kadar ciddiyim
Seni bekliyorum
Sen kimsin?
Bilmiyorum ve bekliyorum
Kaza, yapilir mi?
Yoksa sadece benim uydurdugum bir sey mi?
Neden?
Ben bir filin hortumu ile bogulmadim
Telefon kordonuna sarildim
Kimsin sen
Bana kirmizi getirir misin?
Seni sevmek istiyorum, en az alkolu sevdigim kadar
Bir mikrofon istiyorum, soyledigimi anlayan
Senden bahsediyorum, kim oldugunu bilmeden
Bana sirtini donme
Bira bitti
Ben bittim
Seni seviyorum
Utaniyorum